หลังจากอ่าน blog เพื่อนหวูด (ล่ะมั้ง) แล้วพบว่า firefox ตัวสัญลักษณ์ของ browser indy คู่แข่ง IE ของป๋าเกตต์ มันคือตัวเดียวกะ Red Panda หรือแพนด้าแดง ที่สวนสัตว์ดุสิตเพิ่งจะเอามาและกำลังโปรโมทอยู่ ก็เกิดนิมิตอย่างหนักว่า วันนี้จะออกไปถ่ายให้ได้ ทั้งที่เมื่อเช้านอน 6 โมงเช้า แถมวันนี้แดดร่ม ลม(+ฝน)ตกอีกตะหาก สุดท้าย พลังนิมิตรก็ทำให้ฝ่าสายฝนไปถ่ายรูปตอนบ่ายสามจนได้

แพนด้าแดง @ สวนสัตว์ดุสิต


แพนด้าแดง ฟังชื่อแล้ว มันน่าจะเป็นญาติๆกะ Giant Panda หรือ ช่วงๆ กะ หลินฮุ่ย หมีอ้วนกินจุจอมขี้เกียจ แต่ตัวจริงของแพนด้าแดง หน้าตาอารมณ์น่าจะเป็นญาติๆกะแรคคูน (โดเรมอน?) มากกว่า



คำอธิบาย spec ขี้เกียจหาข้อมูล ถ่ายมันชุ่ยๆจากสวนสัตว์มาแปะนี่ล่ะ

ในคำอธิบายจะเขียนว่าใช้เวลาส่วนใหญ่พักผ่อน แต่ตอนที่ไปถ่ายรูป ตั้งแต่บ่ายสามจนหกโมงเย็น มันวิ่งพล่านขึ้นๆลงๆตลอด คึกมาก ถ่ายก็ลำบาก แพนกล้องตามจนเวียนหัว



น่าเอามาเลี้ยงที่บ้านซักตัว



เดินเตาะแตะ (จริงๆมันไม่เตาะแตะหรอก วิ่งซะจนขาเบลอแล้ว)



กรงที่ใช้เลี้ยงแพนด้าแดง เป็นตู้กระจก ปรับอุณหภูมิอย่างหรู แต่ปัญหาคือ วันนี้ฝนดันตก ทำให้กระจกฝ้าอย่างหนัก ด้านหลังยังมีแสงสะท้อนอีกตะหาก ภาพเลยดูฟุ้งๆเบลอๆ แต่นี่ก็ยืนถ่ายไปร่วมๆชั่วโมงกะไอ้ firefox เนี่ย ถ้าวันนี้ ใครไปสวนสัตว์ดุสิต เห็นตากล้องยืนเหงื่อแตกพลั่ก กางร่ม ใช้กล้องควายชายคลั่ง ตั้งขาถ่ายรูป firefox เป็นชม. (แย่งเด็กดู) ก็อโหสิให้ด้วย = =

project ต่อไป ต้องไปถ่ายรูป ThunderBird สินะ

edit @ 2006/06/25 22:55:21
edit @ 2006/06/30 02:00:39

เมือวันอาทิตย์ ไปเขาดินมา จริงๆแล้วไม่ได้ถ่ายแค่ไอ้ firefox แต่ตอนนั้นไม่มีอารมณ์ขุดรูปมาทำ ตอนนี้มีอารมณ์ เลยลองมาทำรูปแนวที่ไม่เคยทำมั่ง แต่เวลามีน้อย แสงก็น้อยเลยถ่ายมาแค่ไม่กี่ตัว


เสือดาว ที่ปกติกี่ปีกี่ชาติ ไปเขาดิน มันก็เอาแต่นอนแล้วนอนเล่าเฝ้าแต่นอน จนสงสัยว่ามันเอาเสือสตาฟฟ์มาให้ตูดูรึไงฟะ มาคราวนี้ อากาศเย็นๆแดดร่มฝนตก เสือมันคงอารมณ์ดี เลยลืมตามามองหน้าตากล้อง



แง้ววววววววววววววว


ลิงเป็นหนึ่งในสัตว์สิ้นคิด ที่เวลาไปเขาดินทีไร ก็ถ่ายลิงมันทุกที คงเพราะลิงมันมี action ไรแปลกๆฮาๆให้ถ่ายเรื่อยๆมั้ง ไม่เหมือนเสือสิงโตที่เอาแต่นอน


อุรังอุตัง


ลิงแนว
.

ลิงกินไวตามิลค์


โกจิล่ายิ้มแป้น


งูเขียว


หมีหมา


NOD32 (สังเกตว่าตาจรเข้ จะมีหนังตาอยู่ด้านข้าง แล้วเปิดปิดในแนวข้าง เท่โคตร)


ถ่ายไปถ่ายมา 6 โมง กะว่าจะรอดูสวนสัตว์กลางคืน แต่ยามบอกว่าเปิดไฟสลัวๆเฉพาะบางกรง เลยเปลี่ยนใจออกไปถ่ายไฟแถวราชดำเนินแทน แต่วันนี้ยังไม่มีอารมณ์ทำภาพต่อ

หมดและ


edit @ 2006/06/30 02:00:32

ู
พูห์สอยดาว ( Pooh get the star ) : เป็นหมีการ์ตูนเสียงแหบชอบกินน้ำผึ้ง ตามปกติไม่ค่อยได้สอยดาว จะได้สอยดาวก็ต่อเมื่อมีคนเอามาเล่นมุขแป้ก


ภูสอยดาว : เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งนึงในไทย อยู่แถวอุตรดิษฐ์และพิษณุโลก

สรุปว่า ผมไปภูสอยดาวมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว (19-21 สค)


หลังจากที่ไม่ได้ไปเที่ยวไหนมานาน เพื่อนอาร์มก็ชวนไปภูสอยดาว ด้วยความที่คิดว่าเป็นทริปถ่ายรูปชิล ๆ + ความไม่ได้คิดถึงสังขารที่แทบไม่ได้ออกกำลังกาย เลยตอบไปแบบไม่ได้คิด ปรากฎว่า มันเป็นทริปเดินป่ามากกว่าทริปถ่ายรูปแฮะ (สำหรับตูเอง)

ทริปนี้ เดินทางกัน 14 คน และสตาฟฟ์ของเวบ trekkingthai อีก 2 คน (พอไปถึงจะมีไกด์ท้องถิ่นมาช่วยอีกคน) เดินทางกันคืนวันพฤหัส ออกรถ 3 ทุ่มกว่า ถึงประมาณตี 5 นอนในรถตู้

ปรากฎว่าดันนอนไม่หลับ เพราะปกตินอนตี 3 กว่าจะได้นอนก็รถจอด ตอนตี 5 กลายเป็นจุดเริ่มต้นของวิบากกรรม

วันแรก

รถตู้ที่นั่งมา ข้าวของทั้งหลายต้องยัดใส่ถุงขยะ เพราะมาหน้าฝน ข้างบนฝนตกตลอด




น้ำตกภูสอยดาว พอรถขับมาถึงตีนภู ก็จะเจอน้ำตกนี้เลย ไม่ต้องลำบากปีนไปดู


หลังจากกินข้าวเช้ากันเรียบร้อย อุทยานก็เปิดให้ขึ้น (8.30 น.) ข้าวของที่ขี้เกียจขน สามารถให้ลูกหาบแบกขึ้นไปได้ (สมควรอย่างยิ่ง) ราคา กก.ละ 15 บาท ลูกหาบคนนึงแบกได้ประมาณ 40-50 กก.

เส้นทางขึ้นภูสอยดาว เป็นทางแคบๆ ชันบ้าง ไม่ชันบ้าง ไม่เจริญเหมือนภูกระดึง แต่วิวสวยกว่า สองข้างทางธรรมชาติยังค่อนข้างสมบูรณ์อยู่มาก มีวิวน้ำตก และภูเขาให้ดูตลอดทาง

มอสที่ขึ้นเต็มต้นไม้ ระหว่างทางขึ้น




ต้นไม้แถวนั้น


เห็ดแปลกๆแถวนั้น


ต้นไม้ไรซักอย่างแถวนั้น


เห็ดท่าทางน่ากิน




เฟิร์น??


หลังจากเดินผ่านเนินสองเนินแรก ใช้เวลาไปประมาณ 2 ชม.กว่า (เนินส่งญาติ/เนินปราบเซียน กล้องผมก็ถูกเก็บเข้ากระเป๋า ปิดผนึก และถ้าไม่เสียดายก็คงโยนทิ้งไว้แถวนั้นแล้ว) ก็ได้เวลาพักกินข้าว ข้าวและกับข้าวรวมถึงน้ำ เป็นสิ่งที่ต้องนำติดตัวขึ้นมาจากข้างล่าง เพราะระหว่างทาง ไม่มีซุ้มขายโค้กเย็นๆ เหมือนที่ภูกระดึง ด้วยความที่ไม่รู้พกน้ำขึ้นมาแค่ขวดเดียว ผ่านมาได้ครึ่งทาง ผมก็เหลือแรงกับน้ำอีกแค่ 30% ซะแล้ว

ทางขึ้นหลังจากนี้ เลยไม่มีรูปถ่ายแม้แต่รูปเดียว (หมดแรงข้าวสวย) ทางขึ้นทั้งหมด เป็นระยะทางรวม 6.5 กม. มีเนินทั้งหมด 5 เนิน โดย 3 เนินที่เหลือ (เนินเสือโคร่ง เนินมรณะ) มีเนินที่ชันและยาว เป็นด่านสุดท้าย นั่นคือ เนินมรณะ ( 1,2,3,4 ... เอ๋ หายไปเนินนึง เออ มันคงมี 4 ไม่ก็ 5 เนินนี่ล่ะ )

หลังจากคลานผ่านเนินมรณะมาได้ซักพัก ก็เป็นทางที่ไม่ชันนัก เดินชิลๆแบบหอบๆไปจนถึงป้าย ภูสอยดาว (ไม่มีรูป เพราะ ไม่มีอารมณ์ถ่ายแล้ว หิวน้ำ+ง่วงมากกกก) เดินแบบง่วงๆเซ็งๆหิวๆไปจนถึง "ลานสน" จุดตั้งเต๊นท์บนภูสอยดาว

เจ้าหน้าที่ที่บ้านพักตรงลานสน


บนนี้ไม่มีไฟฟ้าประปา ไม่มีบ้านพักนักท่องเที่ยว ไฟฟ้ามาจากโซล่าเซลล์ที่เจ้าหน้าที่เอามาใช้ชาร์จแบตเพื่อต่อ วอ. และต่อทีวีขาวดำเก่าๆในบ้านพักไว้ดูเวลากลางคืน น้ำใช้ตักเอาจากลำธารแถวนั้น ส่วนน้ำดื่มกรองน้ำฝนเอา ที่พักนักท่องเที่ยวต้องกลางเต้นท์สถานเดียว

สถานที่เที่ยวบนยอดภูสอยดาว มีน้ำตกสายทิพย์ น้ำตกหลุมพบ น้ำตกมอส(อยู่ฝั่งพม่า) จุดดูพระอาทิตย์ขึ้น/ตก(ถ้าโชคดี ฟ้าเปิด) น้ำตกมอส(อยู่ฝั่งลาว ปัจจุบัน จนท.ไม่แนะนำให้เข้าไป) จุดสูงสุดของภู (ไปกลับ 4 กม. 5-6 ชม. ได้ยินว่าทางนรกมาก)



ดอกไม้ประจำภูสอยดาว "หงอนนาค"










หลังจากมาถึงก็รีบแวบไปนอนหลับ ชม. 2 ชม. แล้วก็มีโอกาสเผ่นออกมาถ่ายรูป ทว่า

อากาศมันก็เป็นงี้ไปซะแล้ว





ภูสอยดาวหน้าฝน โอกาสเจอฝนตกมีเกือบ 100% ขณะที่โอกาสเจอฟ้าเปิดนี่ มีน้อยกว่ามาก หลังจากเดินถ่ายรูปไปได้ ชม.สอง ชม. ฝนก็ตกลงมา เป็นอันว่า ได้เวลากลับไปกินข้าว

ล้อมวงกินข้าว (สตาฟฟ์ของทาง TKT เตรียมกับข้าวไปเยอะมาก ไม่คิดว่าขึ้นไปบนที่ยังงี้ยังมีโอกาสกินอิ่ม เพราะถ้าทำเองคงไม่พ้นมาม่า)


แมลงที่มาเล่นไฟ หลังๆเริ่มเยอะจนน่ารำคาญ



หลังจากกินข้าว นั่งเล่นกันจน 2 ทุ่มกว่า ฝนก็เริ่มตกลงมาเปาะแปะอีกครั้ง เป็นสัญญาณบอกว่าได้เวลาเผ่นไปนอน

แล้วก็เป็นเรื่อง

วันนี้อากาศเย็นสบาย ประมาณ 15 องศา หลังจากกำลังนอนหลับอย่างอบอุ่นอยู่ในถุงนอนในเต๊นท์ ก็มีเสียงกระหืดกระหอบมาเรียกให้ตื่น ก้มมาดูนาฬิกา เอ... ก็ห้าทุ่มกว่า มีอาไรหว่า เป็นเสียงของเจ้าหน้าที่ บอกว่าให้รีบลุกขึ้น เก็บเฉพาะของสำคัญ แล้วย้ายไปที่บ้านพัก ด่วน!! ปรากฎว่าคืนนั้น พายุเข้า ฝนตกหนักมาก เจ้าหน้าที่กลัวว่าต้นสนจะล้มมาทับเต๊นท์ (เค้าว่าเพราะสนไม่มีรากแก้ว เวลาเจอน้ำเจอลมแรง จะโค่นง่ายมาก) ผมเลยแพคของอย่างใจเย็น เก็บกระเป๋ากล้องเข้าถุงดำ แล้วผุดออกนอกเต๊นท์ เอ่อ... ข้างนอก น้ำท่วมและไหลแรงจนจะพัดเต๊นท์ไปได้ด้วยซ้ำ

หลังจากทุกคนอพยพมาอยู่ในบ้านพัก ปรากฎว่าเอย น้องของอาร์ม ตกน้ำขณะเดินข้ามสะพานลอย คือ สะพานข้ามลำธารมันลอยเพราะน้ำเอ่อขึ้นมาและไหลแรงมาก น้ำหนักคนๆเดียวมันเบาไป แต่ก็ช่วยขึ้นมาได้ เพราะน้ำมันไม่ลึก (ขายืนถึง) แต่ตกน้ำตอน 5 ทุ่มกลางป่าเขาที่ไม่มีไฟก็ไม่สนุกเท่าไรแน่

สภาพในบ้านพัก ที่เห็นคือชั้นบน เป็นห้องพัก จนท. อุ่นพอควร (แต่หนาวกว่าในเต๊นท์) มีหมอกเข้ามานิดหน่อย


วันที่สอง.. to be continued (เหนื่อยแล้ว)